Firma od lat korzysta z serwera z VMware ESXi i wszystko działa. Problem pojawia się przy odnowieniu umowy albo wtedy, gdy darmowa wersja hiperwizora przestaje być realną opcją. Coraz więcej firm rozważa wtedy przejście na Proxmox VE. Sama decyzja to jednak dopiero początek. O tym, czy przeniesienie serwerów przebiegnie spokojnie, decyduje przygotowanie, a nie samo narzędzie.

W tym artykule opisujemy, jak w praktyce wygląda migracja VMware do Proxmox w małej lub średniej firmie: co sprawdzić przed startem, jak przebiega import maszyn wirtualnych, gdzie najczęściej pojawiają się problemy i jak zaplanować przełączenie tak, aby pracownicy odczuli je jak najmniej. Jeśli dopiero zastanawiasz się, czy wirtualizacja i wybór platformy mają w Twojej firmie sens, zacznij od artykułu kiedy jeden serwer może zastąpić kilka starych.

Dlaczego firmy przenoszą serwery z VMware

Najczęstszym powodem są koszty i zasady licencjonowania po przejęciu VMware przez Broadcom. Drugim jest chęć uniezależnienia się od jednego dostawcy. Proxmox VE jest platformą open source, z której można korzystać bez opłat licencyjnych. Producent zaleca jednak, aby w środowisku produkcyjnym korzystać z płatnej subskrypcji. Daje ona dostęp do repozytorium enterprise z najstabilniejszymi, dodatkowo testowanymi aktualizacjami oraz do wsparcia producenta.

Zmiana hiperwizora nie zmienia natomiast licencji systemów i aplikacji działających w maszynach wirtualnych. Serwery z Windows Server nadal wymagają odpowiednich licencji, niezależnie od tego, na jakiej platformie pracują.

Zanim cokolwiek przeniesiesz: inwentaryzacja

Najwięcej problemów przy migracji wynika z rzeczy, o których nikt nie pamiętał. Dlatego pierwszy krok to pełny spis tego, co działa na obecnym hoście VMware:

  • maszyny wirtualne – system operacyjny, rola (kontroler domeny, serwer plików, baza programu księgowego), przydzielone zasoby,
  • dyski – liczba, rozmiar, rodzaj kontrolera i to, czy maszyna ma stare migawki (snapshoty), które warto usunąć przed przeniesieniem,
  • sieć – adresy IP, sieci VLAN, reguły zapory, które mogą być powiązane z konkretną kartą sieciową lub adresem MAC,
  • zależności – która usługa wymaga innej (np. aplikacja, która nie wystartuje bez kontrolera domeny),
  • licencje powiązane ze sprzętem – część programów branżowych wiąże aktywację z identyfikatorem maszyny i po zmianie platformy może wymagać ponownej aktywacji,
  • backup – czym są wykonywane kopie i czy to narzędzie obsługuje Proxmox VE.

Warto też zapytać dostawców kluczowego oprogramowania, czy wspierają działanie na Proxmox VE. Lepiej znać odpowiedź przed migracją niż po pierwszym zgłoszeniu awarii.

Ile przestoju jest akceptowalne

Przed ustaleniem terminu trzeba odpowiedzieć na proste pytanie: jak długo każda usługa może nie działać, zanim firma zacznie ponosić realne straty? Serwer plików można zwykle przenieść w weekend. System sprzedaży lub obsługi klienta może wymagać bardzo krótkiego okna, ustalonego z kierownikami działów.

Pomaga w tym podejście znane z planowania ciągłości działania: określenie, ile czasu odtwarzania i ile utraty danych jest dopuszczalne dla każdego systemu. Opisaliśmy je w artykule jak policzyć koszt przestoju IT. Na tej podstawie układa się kolejność migracji: najpierw systemy mniej krytyczne, na końcu te, od których zależy praca całej firmy.

Jak wygląda sam import maszyn wirtualnych

Proxmox VE od wersji 8.2 ma wbudowany kreator importu z VMware ESXi. Administrator dodaje host ESXi jako źródło, wybiera maszynę i wskazuje, gdzie mają trafić jej dyski. Kreator przenosi większość ustawień maszyny automatycznie, co wyraźnie skraca pracę w porównaniu z ręcznym eksportem i konwersją dysków.

W praktyce import obejmuje kilka etapów:

  1. Przygotowanie maszyny źródłowej – aktualna kopia zapasowa, usunięcie zbędnych migawek, zapisanie konfiguracji sieci.
  2. Wyłączenie maszyny – import wykonuje się na wyłączonej maszynie, aby dane na dyskach były spójne.
  3. Import i pierwsze uruchomienie – Proxmox może uruchomić maszynę jeszcze w trakcie kopiowania danych, co skraca przerwę, ale wymaga szybkiego połączenia między serwerami.
  4. Prace po migracji – instalacja sterowników, usunięcie narzędzi VMware, sprawdzenie sieci i aplikacji.

Sterowniki VirtIO w maszynach z Windows

Najczęstszy problem dotyczy serwerów z Windows. Proxmox korzysta z wydajnych, wirtualnych urządzeń VirtIO, a Windows nie ma do nich sterowników w standardzie. Jeśli dysk systemowy zostanie od razu podłączony przez kontroler VirtIO, system może się nie uruchomić. Dlatego po imporcie instaluje się sterowniki VirtIO i dopiero potem przełącza dysk na docelowy kontroler. Doświadczony administrator robi to w kilka minut, ale bez tej wiedzy pierwsza migracja może zakończyć się niebieskim ekranem i nerwowym wieczorem.

Sieć po przeniesieniu

Nowa karta sieciowa w maszynie wirtualnej to dla systemu nowe urządzenie. Windows może nadać jej domyślne ustawienia zamiast dotychczasowego, stałego adresu IP. Dlatego konfigurację sieci zapisuje się przed migracją i sprawdza zaraz po pierwszym uruchomieniu. Jeśli w firmie działają sieci VLAN, trzeba je wcześniej odwzorować w konfiguracji Proxmoxa.

Backup podczas migracji – najbardziej ryzykowny moment

Przez pewien czas część maszyn działa na starym hoście, a część już na nowym. Łatwo wtedy przeoczyć, że nowe maszyny nie są objęte kopiami zapasowymi, bo zadania backupu wciąż wskazują stare środowisko. Producenci systemów backupu również zwracają uwagę, że okres równoległej pracy dwóch środowisk wymaga świadomego pilnowania kopii dla każdej przenoszonej usługi.

Dobra praktyka jest prosta: maszyna jest uznawana za przeniesioną dopiero wtedy, gdy ma działający backup na nowej platformie, a jej odtworzenie zostało sprawdzone. Proxmox ma własne narzędzie Proxmox Backup Server, ale można też korzystać z rozwiązań firm trzecich, jeśli obsługują tę platformę.

Plan powrotu

Każda migracja powinna mieć jasno opisany scenariusz wycofania. Do czasu potwierdzenia, że usługa działa poprawnie na Proxmoxie, wyłączona maszyna na hoście VMware pozostaje nienaruszona. Jeśli po przełączeniu okaże się, że program branżowy nie działa, można ją ponownie uruchomić i wrócić do pracy w ciągu kilkunastu minut. Stare środowisko wyłącza się na stałe dopiero po kilku dniach stabilnej pracy nowego.

Przykładowy harmonogram

Poniższy przykład jest hipotetyczny i służy wyłącznie ilustracji.

Biuro rachunkowe zatrudnia 30 osób i ma jeden serwer VMware z czterema maszynami: kontrolerem domeny, serwerem plików, bazą programu księgowego i serwerem wydruku. Po inwentaryzacji ustalono, że program księgowy może nie działać najwyżej kilka godzin, a serwer plików – jeden dzień.

  • Tydzień 1: przygotowanie nowego serwera z Proxmox VE, konfiguracja sieci i backupu, testowy import kopii serwera wydruku.
  • Tydzień 2, sobota: migracja serwera wydruku i serwera plików, test dostępu do udziałów z kilku stanowisk.
  • Tydzień 3, sobota: migracja kontrolera domeny i bazy programu księgowego, test logowania i pracy w programie z udziałem jednej księgowej.
  • Tydzień 4: obserwacja, test odtworzenia jednej maszyny z kopii, wyłączenie starego hosta.

W dni robocze pracownicy nie odczuli żadnej przerwy, a każdy etap miał przygotowany plan powrotu.

Kalkulator serwera VPS
Zamiast własnego hosta – serwer VPS z Windows
Sprawdź, ile kosztuje dzierżawa serwera z pulpitem zdalnym dobranego do liczby użytkowników.

Oblicz koszt serwera VPS →

Podsumowanie

Przejście z VMware na Proxmox VE jest dziś technicznie prostsze niż kilka lat temu dzięki wbudowanemu kreatorowi importu. Bezpieczeństwo całej operacji zależy jednak od przygotowania: pełnej inwentaryzacji, ustalenia akceptowalnego przestoju, znajomości pułapek przy maszynach z Windows, ciągłości kopii zapasowych i gotowego planu powrotu. Migracja przeprowadzona etapami, poza godzinami pracy, pozwala zmienić platformę bez zatrzymywania firmy.

Jeśli planujesz odejście od VMware i chcesz przeprowadzić je bez ryzyka dla codziennej pracy, Exabytes przygotuje plan, przeniesie maszyny i uruchomi nowe środowisko w ramach usługi wdrożenie środowiska serwerowego.